narawan's profilei'm a bytePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 19 เย้ๆเย้...ในที่สุดก็อัพได้ ไม่ใช่ไรหรอก...ใช้เครื่องแมคแล้วมันอัพไม่ได้อ่ะ ไม่รู้เป็นอะไร ก็เลยต้องมานั่งพีซีอัพจนในที่สุดก็พิมพ์ได้แล้ว ไชโย! อยากจะเล่าเรื่องไปงานแต่งพี่เก๋ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วละล่ะ จนกว่าจะอัพได้ก็บัดนี้นี่เอง เวลาก็ผ่านไปตั้งอาทิตย์ซะแล้ว มันก็คงไม่ได้อารมณ์สดเหมือนแรกๆที่อยากจะเขียนหรอกมั๊ง แต่ลองอ่านดูละกัน ผู้ร่วมเดินทาง : แนน ไบท์ พี่ติ พี่เต้ พี่วี พี่ดา พี่จุ๊ พี่ฝน พี่ปิง พี่เทป (คิดว่าแค่นี้นะ) วันที่ 11 มีค.50 ตื่นตีสี่ ไบท์กะแนนอาบน้ำแต่งตัวไปรอพี่ติที่อนุเสาวรีย์ตีห้า แต่พี่ติติดต่อไม่ได้ เราก็นั่งเปลี่ยวกันอยู่สองคน กอดหมอนที่เป็นของขวัญให้พี่เก๋ด้วย ดูประหลาดสุดๆ รออยู่นาน พี่ติติดต่อมาอีกทีก็ตีห้าครึ่ง บอกเพิ่งตื่น!!! โอ้ว แล้วบ้านพี่ติอยู่สมุทร( ) อะไรซักอย่างรู้แต่ว่าไกลว่ะ กว่าจะมาถึง แล้วนี่ที่เราตื่นเช้ากันเพราะต้องไปถ่ายรูปงานเช้าตอน 7 โมงไม่ใช่เร๊อ!!! แล้วจะทันมั๊ยน่ะห๊า สระบุรีนะคับ ไม่ใช่รังสิตจะได้ออกหกโมงกว่าก็ทันน่ะฮะ แต่ไม่เป็นไรหรอก ขำๆ ถึงเกือบทัน (ไม่ทันอยู่แล้วล่ะ) รถคันที่ไปด้วยกันก็มีพี่เต้ แนน ไบท์แล้วก็มีพี่ติเป็นคนขับคับ การเดินทางราบรื่นม๊าก ถ้าไม่นับที่พี่ติขึ้นทางด่วน แล้วนึกอยากจะจูบกับเกาะกันถนนทางแยก(แต่เบรคทันไปเส้นยาแดงพอดี๊ ไบท์นั่งข้างหน้าตื่นเต้นตัวเกร็งฉี่เกือบแตก 555) แล้วก็ถ้าไม่นับที่ฝ่าด่านเก็บค่าทางด่วน(มีเสียงหวอดังแล้วพี่ติก็เบรคตัวโก่งลงไปจ่ายตังค์) แล้วก็ถ้าไม่นับ......แฮะๆสรุปว่ามันไม่ได้ราบรื่นใช่มั๊ยอ่ะ เราถึงบ้านพี่เก๋ที่สระบุรีกันโดยสวัสดิภาพ(?) ตอนประมาณ 8 โมง พี่ติก็มีภาระกิจถ่ายรูปให้พี่เก๋ทันที เพราะพระท่านกำลังจะให้พรพอดี แล้วพวกเราที่ไปถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีด้วยข้าวปลาอาหารล้านแปด พร้อมด้วยการเปิดวงสนทนาของบรรดาป้าๆลุงๆอักษรรุ่น34 ที่นานๆทีจะโคจรมาพบกัน ญาติๆของพี่เก๋ก็เลี้ยงดูปูเสื่อเราอย่างดี (แต่พี่ติก็ต้องวิ่งไปมาเหงื่อซกถ่ายรูปอยู่นั่นเอง) งานผ่านไปอย่างราบรื่น(เหมือนการขับรถของพี่ติ) มีเสียงคนบอกให้เอานู่นมาไว้ที่นี่เอานี่มาไว้ที่นั้นกันให้ระงม แต่ที่เด็ดสุดคือเจ้าสาว ด้วยความเป็นสาวอักษร ชีจึงบันดาลได้ทุกสิ่ง 555 ดูเป็นออแกไนซ์ที่ชำนาญงานตัวจริงเลยทีเดียว โดยรวมแล้วงานให้บรรยากาศที่อบอุ่น แล้วก็ได้สัมผัสวิถีชีวิตชุมชนของจริงคับ อ่อ..พี่เก๋สวยมากในชุดไทยสีครีม ดูไท๊ยไทย สมกับเป็นสาวอักษรเอกไทยเลยเชียวล่ะ เสร็จงานช่วงเช้า พวกเรา(พี่ติ พี่ดา พี่เทป พี่เต้ แนน ไบท์) ก็ชวนกันไปเที่ยว ก่อนที่จะกลับมางานรอบเย็นอีกครั้ง ตอนแรกว่าจะไปเขื่อนป่าสักฯ แต่จากที่เคยไปมา ต้นไม่ยังโตไม่ทันให้หายร้อนแน่ๆ แล้วอากาศวันนั้นก็ร้อนตับแตก เราจึงเลี่ยงกันไปน้ำตกเจ็ดสาวน้อย แล้วก็ว่าจะเลยไปกินไอติม "อืม...มิลค์" (ที่ไบท์เคยเล่าให้ฟังแล้ว)ให้หายร้อนกันซะหน่อย ว่าแล้วก็ออกเดินทาง (คราวนี้ไบท์ขอขับเองละกันนะพี่ติ) เราไปเจ็ดสาวน้อยกันด้วยความงงงง เพราะไบท์เองเคยไปแต่ก็จำทางไม่ค่อยได้ แต่ก็รู้ว่าจะมีป้ายบอกตลอดทางอยู่แล้วเลยไม่กลัวเท่าไหร่ ทางไปน้ำตกเจ็ดสาวน้อยนี่เราจะสามารถแวะไปดูอุโมงค์ต้นไม้ได้ด้วย เห็นพี่เทปบอกอยากเห็น ไบท์ก็เลยนำทางไปอุโมงค์ต้นไม้ก่อน (แต่พี่เทปที่ขับรถตัวเองตามไป...หายไปไหนก็ไม่รู้ไบท์ พี่ติ แล้วก็แนน เลยขับไปดูอุโมงค์ต้นไม้อยุ่คันเดียวซะงั้น) อุโมงค์ต้นไม้...ใครเคยไปมั่ง ไบท์จำไม่ได้ว่าเคยไปนะ ตอนแรกนึกว่าจะเป็นต้นไม้ใหญ่ๆ แล้วเค้าเจาะอุโมงค์ให้รถลอดผ่านได้ เหมือนที่เมืองนอกไง แต่อันนี้ไม่ใช่ล่ะ เราขับเข้าไปลึกมาก...ลึกจนตอนแรกนึกว่าจะหลงซะแล้ว...แล้วอยู่ดีๆก็เจอ มันเป็นช่องภูเขาสูงประมาณ สามเมตร แล้วบนนั้นก็มีต้นไม้โน้มเข้าหากันสองข้างทาง เหมือนอุโมงค์ ถ้ามาตอนหน้าฝนต้นไม้คงจะเขียวครึ้มกว่านี้มาก เพราะที่เราไปเห็นมีแต่กิ่งก้านไม่มีใบให้เห็นเลย ถ่ายคลิปมาเหมือนกันนะจากมือถืออ่ะ เห็นเป็นขาวๆไปหมดเพราะถ่ายในรถมองๆแล้วเหมือนวินเทอร์ มีหิมะปกคลุมไรงี้...เป็นไงเวอร์มะ จากนั้นก็ไปน้ำตกกันต่อ รถพี่เทปมาถึงก่อนพักนึง เราลงไปดูน้ำตกกันแค่ชั้นเดียว คนเยอะแยะไปหมด เพราะวันนั้นวันอาทิตย์ เทียบแล้วก็คงเหมือนเด็กไปเที่ยวสวนน้ำที่เดอะมอลล์มั๊ง แต่นี่เป็นผู้ใหญ่ แล้วก็มีวงเหล้าเยอะมาก น้ำดูไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่เสียงจากวงเหล้านั้นตีกับวงเหล้านี้ทั่วไปหมดแหละ แต่ก็น้ำเยอะดีนะ ลมเย็นดีด้วย เรานั่งกันพักนึง ก็รู้สึกว่าทำอะไรมากไปกว่านั้นไม่ได้ เพราะชุดก็ไม่ได้เอามาเปลี่ยน เบาะรถก็กำมะหยี่ เล่นน้ำไม่ได้ เลยไปดีกว่า ออกจากที่นั่นเราก็ไปกินไอติมกัน อืมมิลค์ ก็ยัง อืมมมม เหมือนเดิมแหละ มีความสุขจังเลย กลับมางานแต่งพี่เก๋ช่วงเย็น มีพี่ปิง พี่ฝน พี่จุ๊ พี่วี มาสมทบ พี่ปิงพยายามจะมอมเจ้าบ่าวด้วยเหล้าครึ่งแก้วผสมโซดา แต่ไม่สำเร็จเพราะเจ้าบ่าวโชว์ ซดรวดเดียวแบบทองไม่รู้ร้อน(ย้อมใจ) เจ้าสาวก็อยู่ในชุดขาวเฉิดฉายประหนึ่งนางพญา ตามสไตล์พี่เก๋เค้าล่ะ อิอิ หลังจากเลิกงานพี่ๆรุ่น34 เค้าตั้งใจจะค้างโรงแรมที่สระบุรี(กินเหล้า) สังสรรค์กันต่อเพราะไม่ได้เจอกันนาน ไบท์ก็เลยเสนอบ้านที่ปากช่องให้เป็นตัวเลือก พี่ๆก็เห็นดีด้วย(ไบท์เลยลางานวันจันทร์แบบสายฟ้าแลบ) เราขับรถไปประมาณ 1 ชัวโมงก็ถึงปากช่อง พอไปถึง อาชาย เจ้าของบ้านสวนสวยก็เตรียมมุมสวีทวีดวิ้วไว้รอรับที่ชานบ้าน เปิดไฟแสงส้มๆ กับมุมโต๊ะกลมไม้สัก พร้อมกับแก้วคว้ำไว้รอหกใบ พี่ๆชอบกันใหญ่(ไบท์ดีใจสุดๆ อิอิ) แต่เราเลือกจะตั้งวงกันที่ลานกว้างข้างล่างเพราะกลัวรบกวนเจ้าของบ้านด้วยสิงสาราสัตว์ซะก่อน บรรยากาศบ้านสวนวันนั้น ไบท์ว่าดียิ่งกว่าปกติ เพราะความครึกครื้นของพี่ๆ(เสียงหัวเราะเต็มที่ที่บ้านนี้ขาดหายไปนาน) ท่ามกลางร่มไม้ร่มรื่น คลองที่ไหลผ่านหลังบ้านทำให้เย็นสดชื่นตลอดเวลา บ้านทรงไทยเหนือยกใต้ถุน (อยากเห็นบ้านเต็มๆก็ลองดูในรูปเก่าๆในสเปสนี้แหละ มีทุกมุมเลย) กินเหล้าตากน้ำค้างก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ ขำพี่วีทีคิดเกมชวนให้ทุกคนเล่น แต่ตัวเองกลับเล่นแพ้มันทุกรอบ กว่าจะได้นอนกันก็ตีสามกว่า วันนั้นเป็นวันที่ใช้เวลาได้คุ้มค่าครบ 24 ชั่วโมงจิงๆ ตื่นตีสี่ นอนอีกทีตีสามกว่าๆ หลับดีเพราะแอลกอฮอล์นิดหน่อยมั๊ง แต่ก็มีความสุขมากๆๆๆๆ มีต่อนะ...แต่กลัวจะยาวไป วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกันนะจ๊ะจุ๊บๆ Comments (3)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://bytebrand.spaces.live.com/blog/cns!7EFFBB7E02CB323!448.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
